Ελληνικά
English

Μολυσματική τέρμινθος


Η μολυσματική τέρμινθος (Molluscum contagiosum) είναι μια σχετικά συχνή ιογενής λοίμωξη του δέρματος. Προκαλείται από έναν ιό που ανήκει στους πομφοϊούς και προσβάλλει κυρίως το δέρμα του κορμού και των άκρων του σώματος.

Η κλινική της εικόνα χαρακτηρίζεται από μικρά ογκίδια, το μέγεθος των οποίων κυμαίνεται από αυτό της κεφαλής καρφίτσας εώς αυτού μιας φακής. Έχουν σχήμα στρογγυλό, χρώμα διαφανές ή ρόδινο και στο κέντρο παρουσιάζουν εντύπωμα, ή αλλιώς μια μικρή εμβάθυνση. Δεν προκαλούν πόνο αλλά μπορεί να προκαλέσουν αίσθημα κνησμού (φαγούρα) ή να ερεθιστούν. Όταν τα πιέσουμε βγάζουν από μέσα τους ένα λευκωπό υλικό, το σωμάτιο της μολυσματικής τέρμινθου. Το κάθε ογκίδιο ξεχωριστά μπορεί να έχει κύκλο ζωής 6 με 8 εβδομάδων, αλλά λόγω νέων μολύνσεων νέα ογκίδια εμφανίζονται.
Στα παιδιά τα ογκίδια της μολυσματικής τερμίνθου εμφανίζονται στο πρόσωπο, το λαιμό, τις μασχάλες, τα χέρια και τις παλάμες. Στους ενήλικες η μολυσματική τέρμινθος συνήθως είναι μια σεξουαλικώς μεταδιδόμενη ασθένεια που εντοπίζεται στη γεννητική περιοχή, στο κάτω μέρος της κοιλιακής χώρας, στο εσωτερικό των μηρών και στους γλουτούς.

Ο ιός μεταδίδεται με την άμεση επαφή δέρματος με δέρμα, τη σεξουαλική επαφή και την επαφή με μολυσμένα αντικείμενα (πχ κοινή πετσέτα). Θυμάμαι χαρακτηριστικά οτι είχα μια περίπτωση δύο παλαιστών, οι οποίοι, λόγω της συνεχούς τους επαφής, είχαν γεμίσει κυριολεκτικά από αυτά τα ογκίδια. Είχαν εκατοντάδες από αυτά παντού στο κορμί τους.

Η μολυσματική τέρμινθος διαγιγνώσκεται από την εμφάνιση των χαρακτηριστικών ογκιδίων στη μολυσμένη περιοχή του δέρματος. Εάν υπάρχουν αμφιβολίες, ο ιατρός θα εξετάσει ένα δείγμα δέρματος στο μικροσκόπιο.

Εξαιτίας της έντονης μολυσματικότητας της νόσου, συνίσταται στις περισσότερες περιπτώσεις η ιατρική θεραπεία, ιδιαίτερα στους ενήλικες. Η θεραπεία γίνεται με χρήση λαβίδας για την αφαίρεση του σωματίου της μολυσματικής τερμίνθου ή και με τοπική εφαρμογή υπερπαλμικού laser για την αφαίρεση των ογκιδίων. Η θεραπεία ενδέχεται να προκαλέσει κάποιο πόνο, οπότε και γίνεται χρήση τοπικού αναισθητικού.